Category: Шеърлар

Шунча дуру-жавҳар на ҳожат, Нега керак  ахир бошпана? Тор лаҳадга етгум ниҳоят, Бир кун бўлар ахир тош пана! Кишан солмиш қўлимга бу дам, Шижоатни қиламан канда. Янги кунга босгайман қадам, Мисоли ҳеч ўлмайдигандай…

Бир қуш кузатмишдир дунёни, Чиқиб кўкка оҳу фиғони, Амал бору ҳисоб йўқ бугун, Эрта эса терс келгай бутун. Чуғур-чуғур қилар митти қуш: Бул башарнинг наҳот кўнгли тўқ? Айлама дер асло фаромуш – Эрта ҳисоб бору амал йўқ! Эрта ҳисоб бору[…]

Халқ бўлганмиш бир замон, Пок ниятли, мусулмон. Сўз йўқ экан шарҳига, Ҳалол-ҳаром фарқига Борармиш, хўп шод экан, Юрт тамом обод экан.

Жисму жон қораймиш ғубордан, Не бахт, бир завқ етгай ифордан, Яшашни ул яшил баҳордай Кел, қайта бошлаймиз, юрагим. Умримиз асли-ку ҳайрия, Фанонинг бақога сайри-я, Ўтмишнинг барига хайр дея Кел, қайта бошлаймиз, юрагим.

Бир инсоннинг тугади умри, Лек ортидан кўпайди гап-сўз. «Бисёр эди ул зотнинг шукри, ҳалол ишлаб топарди ризқ-рўз. Ёш эди-я, тағин ортидан Болалари қолди чирқираб. Тиним билмай элнинг дардида Букилганни турганди тираб.

Тонг отаркан, кучли бир одам Келди ниҳол олдига шаҳдам. Қўпормоқчи бўлди ниҳолни Ўйлади: бу ишим муҳолми? Кўрди: ниҳол илдизлари бор, Суғурмоқлик балки кўп душвор. Кел, яхшиси кейинроқ келгум, Бугунгидан кучлироқ бўлгум.

Бунда соғлик учун ичилгай шароб, Тирикчилик учун одам авралар. Наҳот дил тубию атрофи хароб, О, қайда қолдингиз дилкаш давралар? Бунда хотиротнинг уммони саёз, Тафаккур осмонин соддалик тутмиш. Минглаб забон мавжуд, бор битта овоз, Бунда яралмишни асрайди ўтмиш…

Замин билан само бор, Эркак ила аёлдир. Тун ортида оқ наҳор, Қуёшдан сўнг ҳилолдир. Жаннат ила бўлур нор, Куфр йиқар иймонни. Туғилмоқ-ла, ўлим бор, Йўқ қутулмоқ имкони.

Нафс, нимани қилмадинг орзу, Қай юмушга урмадинг бир қўл. Бир кун ахир тошу тарозу Ва келгуси боши бекик йўл. Ўтинчим шул: очиқ қўйма, бас, Устинг савоб илки-ла ёпгин. Гуноҳ ишга қилган бўлсанг қасд Худо кўрмас бир жойни топгин!

Бу дунёга на бир эътибор, На бир парво бирла қаралмиш. Иблис каби бўлгаю маккор, Яхшиликни билмас яралмиш. Нечун келдим дея сурмас ўй, Кетмоғин ҳам асло ўйламас. Тубанликда қолиб қаро кўй, Комилликка ўзни бўйламас.